Պլաստիկ և փայտյա նյութերի միջև դինամիկան երկար ժամանակ եղել է շրջակա միջավայրի կայունության վերաբերյալ քննարկումների կենտրոնական կողմը: Այս շարադրանքը ձգտում է խորապես խորանալ այս նյութերի էկոլոգիական ասպեկտների մեջ՝ լույս սփռելով պլաստիկի ներհատուկ վերամշակելիության վրա, որը նրա օգտին առաջնային գործոն է: Ակադեմիական խստության միջոցով այս վերլուծությունը նպատակ ունի պարզել, թե ինչու է պլաստիկը հայտնվում որպես էկոլոգիապես ավելի կայուն ընտրություն: